Bazı şeyler yolunda gitmiyor..

Dışarıdan bakıldığında nasıl bir hayatım olduğunu merak ediyorum hep. Acaba nasıl görünüyorum. Ya da görünüyor muyum?

Son 3 aylık hayatıma bir gözatmam gerek.

3 ay önce hayatım için ciddi bir karar aldım ve İstanbul’a taşındım. Evet benim için fazla zor oldu, 20 seneyi Eskişehir’de geçirince insan tabi biraz üzülüyor.
Ama geleceğim için attığım her adımdan gurur duyuyorum oda ayrı bir konu.

Ancak İstanbul’a geldiğimden beri nedense musibetler bir türlü peşimi bırakmadı.
İlk 2 ay ev konusunda ucu ucuna idare ettik (tamam belki biraz har vurup harman savurduk)
Sonra her zaman ki gibi dedik para her zaman kazanılır, önemli olan mutluluk..

Ama ne yalan söyleyeyim, pek mutlu da değilim. Bu şehri ve hayatımı seviyorum. Ama eksik bir şeyler var, biliyorum..

Şuan banka hesabımda 8,25 tl kumbara gibi kullandığım kutuda 32 tl ve cebimde de 10 tl ile mutlu olur muyum sizce?
Tabi ki de olurum 🙂 Mutluluğun parayla bir ilgisi yok. Ama yine de parasızlığın mutsuz ettiği doğrudur!

Aklımda bir sürü şey var mesela, projelerim için öyle güzel şeyler düşünüyorum ki. Peki yaptım mı?
Hayır!! Çünkü öyle güzel şeyler, çokça vakitlere ihtiyaç duyuyor. Ama ben o vakti şuan ki işimden dolayı ayıramıyorum?

Bugüne kadar hep birilerinin projelerine ücretli işler yaparak destek çıktım. Sonra kızdım kendime, sen yap sen kazan.. Birkaç denememde oldu tabi. Kimisi güzel, kimisi hatırlanmasın boşverin..

Hayatta tam her şeyi yoluna koyup gülmeye başlayacağım, olmuyor..

Geçenlerde parasız kaldığım için iPad’imi yakın bir arkadaşıma sattım. Üzüldüm mü? Belki biraz, ama umrumda mı? pek sanmıyorum..
Sonra olur olmadık zamanda yeni aldığım s4 telefonum düştü yere, ekranın devrelerine bir şeyler oldu.. Bir şey değil canım, 500 tl sıkışmış araya.. Hala yaptırmadım telefonumu, bilmiyorum neden? Yukarıdaki maddi krizimle alakalı olabilir 😛

Birde yetmezmiş gibi, gittim gitar aldım.. Sanki yeterince param yok 😀

Emanet bir arkadaş laptop u ile iş yaparken, arkadaşıma verdiğim iMac’i mi geri aldım. Sevindiydim ama, işletim sistemi hatalı çıkınca 2 gün bununla uğraşmak sevincimi aldı götürdü benden.

Şimdi mi? Şimdi hala param yok, bilgisayarım yok, düzenim yok, kız arkadaşım yok ama olsun.. Kısmen mutlu sayılırım, hayallere devam, icraatta oluyor arada bir.. İşe sıkı sarıldık, şimdilik başkaları kazansın dedik gönlümüzü avuttuk.

Ama içimdekileri de söylemeden rahat edemeyecektim, şimdi iyi oldu. Artık filmimi izlemeye geri dönebilirim..

Eğer izlemeyenler var ise Veronice Mars, güzel filmmiş 🙂

İstanbuldaydık

Ayın 27’sinde yani cuma günü Mert ile birlikte İstanbul’a gittik 🙂 İlk başta istanbula gitme amacım, iş yaptığım bir müşterim ile görüşmekti.. Mert hiç gitmemiş istanbula, sonra birlikte gitmeye karar verdik zorda olsa 🙂 Bir muamma içindeydi mert gidip gitmeme konusunda ^^ Okumaya devam et İstanbuldaydık